Zeven tips om je muur af te laten brokkelen

begrips-beelddenken

En dan opeens is het zo ver. Keihard loop je met je kop tegen een muur op. Een wal, een berg van stenen waar geen beweging in lijkt te zitten. Ja, het antwoord is gekomen; je blijkt toch werkelijk hoogbegaafd te zijn. Kwartjes die in het begin zachtjes beginnen te rollen, duiken na enige tijd met een lazarusklep naar beneden.

De problemen op je werk, het vinden van werk, je relatie, opleidingen in het verleden, verbroken vriendschappen, de leegte en de verveling, opgetrokken wenkbrauwen, je eeuwige ‘inhouden’, de verbazing over hoe eenvoudig mensen zaken kunnen bekijken, zo zelden werkelijk verbinding ervaren en nog veel meer passeren de revue.

Aan het eind van die gang, staat de muur. Die muur die je niet zag maar waarvan je altijd gevoeld hebt dat die er is. Klabam en je flikkert achterover. Staat op; duwt zachtjes tegen de muur die geen millimeter meegeeft. Er om heen lopen is onmogelijk; muur beweegt mee. Eroverheen dan maar?

Als je de theorie van Dabrowski aanhangt is dit alles voer voor een sterk staaltje van ‘desintegratie’ dat hoogbegaafden, om als mens verder te groeien, nodig hebben. Ergens zit daar logica in want door een wat verknipt volwassen worden (weinig aansluiting en spiegels), ontdekken nogal wat hoogbegaafden dat ze op een heel verkeerd pad zijn terecht gekomen.
Doorlopen lukt vaak niet meer doordat de vragen, ‘wie ben ik, wat wil ik en hoe nu verder?’, de weg versperren. Dat kan je behoorlijk uit evenwicht brengen.

Is die muur, jouw wegversperring, opgebouwd uit een dusdanige hoeveelheid vragen dat je niet weet, waar te beginnen? Of staat die muur voor je angst om bepaalde zaken in je leven te veranderen? Is de muur de vervreemding die je in jezelf kunt ervaren? Of staat de muur voor afweer, zodat je jouw diepste pijn niet hoeft te ervaren?

Zeven tips om jouw muur af te laten brokkelen:

1. Vraag jezelf af waar jouw muur voor staat. Als je weet waar de muur is uit opgebouwd, kun je ermee aan de slag. Vragen kun je doseren en veranderen gaat vaak beter met kleine pasjes. Vervreemding los je op door onder meer weer als een kind te gaan onderzoeken en je over te geven aan wat is. Je pijn kan milder worden, oplossen of dienen als bron voor je groei door ze in ogenschouw te gaan nemen.

2. Laat je gevoelens toe. Voel je angst, je boosheid en je verdriet. Spreek ze hardop uit maar laat ze je niet verhinderen om in beweging te blijven. Blijf in het hier en nu. Dat wat je ervaart wil nog wel eens met iets van vroeger te maken hebben. Trek een lange neus naar die muur.

3. ‘Je moet het zelf doen’. Kom in beweging, ook al zijn er nog onbeantwoorde vragen. Door te doen breng je jouw energie in beweging. Stop met jezelf te boycotten.

4. Pak het eens anders aan. Wijk af van de ingesleten paden zodat je eens zicht krijgt op een ander pad. (Ik vind de site ‘Mijn moment’ erg inspirerend.)

5. Kijk juist als je met je neus tegen de muur, nog eens naar achteren. Juist op die momenten vergeet je nog wel eens de momenten ‘van geluk en succes’ uit het verleden.

6. Lees onder andere mijn blog ‘Leefadviezen voor slimmeriken’ nog eens door en kijk welke tips je toe kunt passen.

7. Eet gezond, slaap voldoende en blijf de dingen doen die je een goed gevoel geven want daardoor hou je je dopamineniveau op peil dat een grote rol speelt bij het in beweging komen én blijven.

De muur waar je jaren aan gebouwd hebt, zal niet direct uit zicht verdwijnen maar elk stapje zal een korrel gruis of een steen, laten verdwijnen.

Wilma van Galen

 

Leave a reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!