Results for tag "overprikkeling"

Autistisch waarnemen

Het was ooit volstrekt niet leuk om met mijn neef, memorie te spelen. Ik moest het hebben van de illustraties op de gestippelde kaartjes. Hij kon aan de achterkant zien of het de lucifers waren of het meisje met het blauwe jurkje en gestrekte armen. Niet omdat hij paranormaal begaafd is, maar omdat hij in één oogopslag het patroon op de achterkant van het kaartje waarneemt en opslaat. Zoveel jaar later kreeg ik een dochter met dezelfde gave. Die zich niet toonde tijdens het spelen van memorie, maar tijdens fietstochten. Ik kon zomaar een dorp verderop te maken krijgen met een wild wiebelende peuter, omdat ze een aantal eenden zag die normaliter in ons eigen dorp bivakkeerden. Met mijn vooringenomen brein heb ik lang gedacht dat ze het verzon, maar gaandeweg de jaren leerde ik wel dat ze werkelijk de ene eend van de andere kan onderscheiden door tekening, maar ook door gedrag. En inmiddels weet ik dat haar gedetailleerde manier van waarnemen, zich niet alleen uit op dat vlak.

Read More →

Wat autisme (niet) is

Wilma van Galen

Ondanks je meer dan 1000 hits te zien krijgt bij de grote concurrent van de ‘ouderwetse’ boekhandel, is autisme nog steeds een complexe raadselachtige aandoening die nog wel eens omkleed is met een lading onzin. In dit blog wil ik de meest gangbare visie over autisme uit de doeken doen, maar evengoed een aantal kanttekeningen erbij plaatsen.

Read More →

Autisme, ruimte en begrenzing

Wilma van Galen 0 Comments

ruimte

Een vlinder moet langzaam ontpoppen uit haar rupsenbestaan om ooit te gaan vliegen, een olifant heeft beenruimte nodig om te voorkomen dat hij alle glazen ingooit en een mens kan zich alleen ontwikkelen als er ruimte is, om letterlijk en figuurlijk uit te kunnen reiken. Tegelijkertijd zijn er grenzen nodig om niet te verzuipen in diezelfde ruimte. Ruimte en grenzen zijn abstracte begrippen maar intussen hebben we er wel elk moment mee te maken.

Read More →

Hypergevoelige oren!

Wilma van Galen 0 Comments

Een tikkende klok, een druppelende kraan, een klapperende deur, chips die krakend een mond in gaat en hoorbaar vermalen wordt, het geslurp van soep, iemand die hoorbaar ademt of slikt, gesnurk, een nagel over een schoolbord, het geluid van de stofzuiger, het brommen van een warmdraaiende motor, een ballon die uit elkaar spat; et cetera.

Read More →

Ik ben niet labiel, maar flexibel -van Maassen naar Dabrowski-

De uitspraak van Theo Maassen: “Ik ben niet labiel, maar flexibel”, zou eigenlijk op je lippen moeten branden wanneer je één van die (hoog)begaafden bent die op allerlei gebeurtenissen op een intense manier reageert. Als je echt blij bent dan lijkt je hart uit je borstkas te komen zetten en als je verdriet hebt, dan lopen de tranen spontaan over je wangen heen. Het ‘Jantje lacht, Jantje huilt-effect’. Mits je natuurlijk niet zo’n muur om je heen hebt gezet dat weinig je nog kan raken.

Volgens de Poolse psychiater Dabrowski is die intensiteit, één van de overexcitablities die ervoor zorgt dat je als hoogbegaafde groeit.

Read More →

De bomen in het dsm diagnose bos

Sinds ik in ’99 het boek ‘Te veel mens, te weinig dier’ van Hans de Vries in handen kreeg en een enorm ‘eureka-moment’ had, heb ik zo ongeveer alles gelezen dat op het gebied van autisme, hoogbegaafdheid en ADHD verschenen is. Daarnaast heb ik als Rupsje Nooitgenoeg de nodige boekwerken verslonden over allerlei (andere) stoornissen en de DSM uitgespit. Je zou verwachten dat ik mede daardoor de bomen goed in het bos kan onderscheiden, maar al die opgedane kennis heeft met name ervoor gezorgd dat ik besef hoeveel overeenkomsten er zijn tussen de verschillende vormen van anders zijn, en dat er maar weinig echte deskundigen zijn die werkelijk deskundig zijn. Bepaald ‘afwijkend’ gedrag kan voortkomen uit hoogbegaafdheid of één of andere stoornis of uit een combinatie van die twee maar evengoed vooral, voortkomen uit interactie met de omgeving.

Read More →

Braak liggen en ontspannen!

In het verleden moest land, wilde zij vrucht blijven dragen, af en toe braak liggen. Net zoals een boom af en toe in ruste is. Je zou denken, een mooi voorbeeld voor ons als mens zijnde maar het lijkt wel alsof we vergeten, dat wij als mens niet minder natuurlijk zijn als een lap grond of een boom.

Read More →

error: Content is protected !!