Haar billen!

Wilma van Galen 0 Comments
Escape Route -Aaron Rutten-

Escape Route -Aaron Rutten-

Haar billen, haar billen waren nog even wonderschoon en nog even veerkrachtig die laatste dagen. Het verbaasde hem. Haar ogen staarden in het niets als hij haar waste. Haar ledematen moest hij optillen om zich telkens weer te verbazen hoe zwaar ze waren. Read More →

Twee washandjes en een fles olie

Wilma van Galen 0 Comments

Met een boodschappenbriefje en een grote portemonnee stap ik de AH in.         Een fles allesreiniger en een fles olie. Rechts boven het gasfornuis staat de oude fles; “Ik wil precies dezelfde”. Voor het schap zie ik een kleine en een grote versie staan. Ik besluit de kleine te nemen en vraag mij tegelijkertijd af of mijn moeder deze fles nog leeg gaat krijgen. Ik fiets terug, ruim de boodschappen op en haal de was uit de droger.

Read More →

Hakken in het zand

Wilma van Galen 0 Comments
Peter van Goethem

-Peter van Goethem-

Haar ogen zijn tegelijkertijd gericht op de wereld om haar heen en de stoep onder haar voeten. Ze steekt de straat over met in haar ene hand haar sleutels en in haar andere hand haar mobiel. Haar waakzaamheid heeft zich vast gezet in haar gezicht. Goed schoeisel, met platte zool voorkomt enige misstap.         Met deze dame valt niet te spotten. Ze stapt de drempel over en overziet. 

Read More →

Autisme, ruimte en begrenzing

Wilma van Galen 0 Comments

ruimte

Een vlinder moet langzaam ontpoppen uit haar rupsenbestaan om ooit te gaan vliegen, een olifant heeft beenruimte nodig om te voorkomen dat hij alle glazen ingooit en een mens kan zich alleen ontwikkelen als er ruimte is, om letterlijk en figuurlijk uit te kunnen reiken. Tegelijkertijd zijn er grenzen nodig om niet te verzuipen in diezelfde ruimte. Ruimte en grenzen zijn abstracte begrippen maar intussen hebben we er wel elk moment mee te maken.

Read More →

Lange golf, korte golf

Wilma van Galen 0 Comments

kootwijk

Het is geen eiland waar alleen de ruis van de golven en de bomen golvend en ritselend tot je toekomen. Je hoort het wiegen van de bomen, de vogels die dansen op de beweging maar ook het monotone geluid van een sliert socialisatie in de verte. Het is zondag en men rijdt naar kerk en familie, naar feestgedruis en ernst. In dat midden van natuur en cultuur staat het kleine huisje in een wolk van groen. De geest van haar grootouders wordt weerspiegeld in voorwerpen. Vredig staat de schemerlamp op het kastje.   Zacht licht versus dicht geklemde laden. Haar oma’s lijken samen te vallen in geschiedenis. Het blauwe bad doet haar herinneren aan bellen van zeepsop, plezier en twee schaterende meiden. Het is geen eiland, het is een zee aan herinnering.

Read More →

Out of the box

Wilma van Galen 0 Comments
Rene Schute

-Rene Schute-

De vacature is standaard opgesteld; het vraagt om een brief die voorzien is van ‘geachte’ en ‘u’. Standaard opgesteld door een organisatie waarbij regels van essentieel belang zijn maar die ook wel ziet dat ze in bepaald opzicht, wat moet gaan experimenteren. Misschien toch eens iemand in dienst nemen die zich serieus gaat bezig houden met sociaal media? Het ‘er nog even bijdoen’ is bijna een bijbaan geworden. Tekst staat snel op papier en voor het onderscheidend vermogen, is ‘out of the box’ denken toch een term die er zeker in moet.

Read More →

Losgeslagen zin

Wilma van Galen 0 Comments
Tejo Moerings

Tejo Moerings

Een tijd geleden stelde esoterisch filosoof in een tweet de vraag: “Wat gebeurt er als je innerlijk naar buiten komt?”. Er zijn meerdere antwoorden mogelijk en tegelijkertijd is er geen enkel antwoord, dacht ik toen en verwoordde dat in een blog. Tijdens het herlezen van, ‘Het elastiek tussen lichaam en ziel’ (van Hans Lemmens) en het gedicht van Lieske èn de vragen van de filosoof weer in herinnering, wist ik opeens ‘het’ (elk antwoord heeft beperkte geldigheids- duur) antwoord.

Read More →

Partiflop

Wilma van Galen 0 Comments

p

“Het moet korter. Nee, in je eigen bewoordingen. Wat is dat nou weer, ‘krenten in de pap’, wat had je gisteren- dat was beter”. Ik voel de irritatie van de vrouw die achter mij staat, terwijl haar hand de vellen papier naast mij (van mij!) heen- en weer schuift. Het, ‘als je niet, dan zwaait er wat’, had mij die dag stevig in de greep.

Read More →

error: Content is protected !!