Omarm jezelf en het leven -interview-

S6

Er is geen enkel ander mens in mijn leven waarbij ik zoveel levenslust ervaar. Karel lijkt altijd vrolijk en als er een donderwolk in zijn leven verschijnt, dan is hij prima in staat om daar zinnig mee om te gaan. Men stelt vaak dat persoonlijke problemen voor groei zorgen, maar door hem weet ik dat die vlieger niet altijd op gaat. Deze man groeit en is verre van oppervlakkig, zonder dat hij hiervoor door het stof heeft moeten kruipen. Tijd voor een interview!

Karel, kan je iets vertellen over wat je zoal in het dagelijks leven doet en welke betekenis het voor je heeft?

In het dagelijks leven begeleid ik mensen die op een of andere manier vastgelopen zijn in hun dag- en weekstructuur. Ik ondersteun deze mensen bij het op de rails krijgen van hun leven, dat kan bijvoorbeeld zijn bij het bestieren van hun administratie, hun financiën en hun huishouden maar ook bij het werken aan acceptatie van zichzelf, de beperkingen maar vooral ook de mogelijkheden onder ogen zien. Ik begeleid ook mensen die bekend zijn met ADHD, autisme, borderline et cetera. 

Na mijn opleiding op de sociale academie heb ik een beroepsopleiding Astrologie gevolgd. Ik doe daar beroepsmatig niet zoveel mee op dit moment. Maar deze opleiding heeft uiteraard mijn visie op het leven, op mezelf en op de mensen als geheel en als individu gevormd. Ik spreek in mijn werk als begeleider echter nooit over astrologie of over religie, die mensen verwachten immers geen astroloog of theoloog. Ik vind dat je deze zaken goed moet scheiden van elkaar. Bepaalde passies had ik al als kind. Zoals muziek en klokken. Als kind sprong ik op zondagochtend op de fiets en ging langs alle kerken in het dorp naar de luidende klokken kijken en luisteren. Ik vond dat iets fascinerends hebben. Die kakofonie van klokken door elkaar heen en dat gezwaai van die bronzen bekers in die torens.Toen ik opgroeide tot puber en adolescent verdween die passie naar de achtergrond, en vergat ik deze zelfs bijna. Op mijn 28e ontmoette ik echter een man die lid was van de klokkenluidersgilde van de domtoren in Utrecht. Door hem dook deze oude passie weer op. Schrijfster Saskia de Bruin heeft de kreet: ‘jutten in jezelf’ bedacht. Die uitdrukking kun je op diverse manieren uitleggen maar ik zie het terug vinden van oude fascinaties en het in ere herstellen daarvan ook als “jutten in jezelf”. Als je iets doet wat je als kind ook al fascinerend en leuk vond, dan weet je dat je goed bezig bent, dat maakt blij en gelukkig. Maar je kunt natuurlijk ook altijd nog door iets nieuws en onverwachts geraakt worden. Zo ben ik ook geïnteresseerd geraakt in kruiden en hun geneeskrachtige werking.

Muziek maken is ook een liefde van me. Ik ben de hele dag aan het zingen van binnen, behalve als ik me niet zo goed voel. Dan is het stil in mij en dat is dan geen goed teken. Als ik er dan toch een liedje uit pers kan dat nog wel eens helpen. Ik speel klarinet en accordeon. Ik heb jarenlang in een orkest gespeeld. De laatste jaren niet meer, omdat ik in de buurt waar ik nu woon nog geen orkest heb gevonden waarvan de muziek mij genoeg aanspreekt. Maar stiekem had ik ook even geen zin in wekelijkse repetities, de verplichte optredens et cetera. Er gaat een hoop tijd in zitten. Maar thuis pak ik graag tussendoor de klarinet of de accordeon op.

We hebben twee katten en vier kippen. Ik ben degene die voor ze zorgt. Het doet me goed dat deze dieren zo’n gelukkige indruk maken. Ze eten allemaal letterlijk uit mijn hand. Ik krijg steeds meer oog voor de taal die de katten ‘spreken’ en ik luister er naar, geef er gehoor aan. Het is leuk om te zien hoe daarop wordt gereageerd. De kippentaal vind ik wat moeilijker te doorgronden. Maar ook de kippen springen bij me op schoot en laten zich aaien. Ik leer van de dieren om te versimpelen. Wij mensen hebben er nog al eens een handje van om erg ingewikkeld te doen. Dieren zijn gewoon lekker bezig in het hier en nu!

Zie je jezelf de komende jaren hetzelfde werk doen?

Dat denk ik wel maar ik weet het niet zeker. De voorziening Individuele Begeleiding word nu nog vanuit de AWBZ betaald. En deze ligt onder vuur. Ik heb in ieder geval wel de intentie om dit werk te blijven doen, want ik vind het leuk en zinvol werk. Maar mocht het zo zijn dat het anders gaat lopen en dat er iets anders op mijn pad komt dan zal ik het verwelkomen. Ik kan altijd werken met mijn kennis en vaardigheden in de astrologie. Maar als astroloog ben je eigen baas en dat betekent dat je op een totaal andere manier moet werken en leven dan dat je doet in loondienst. Ik ervaar het wel als een zegen om in loondienst te werken. Dat geeft mij rust. Ik hoef niet te leuren en een hele administratie voor de belasting bij te houden. Daar word ik nogal nerveus van. Als ik ooit weer mijn vleugels als astroloog zal gaan spreiden, dan wel met een meevliegende manager.

Verwacht je nog dat er veranderingen op zullen treden in je interesses/hobby’s/passies?

Vast wel! Dat is toch leuk! Al heb ik nu al zoveel passies waarmee ik me tot mijn 100e nog geen dag hoef te vervelen. Ik heb me wel eens eerder verbaasd over mezelf. Een paar jaar geleden werd ik ineens gegrepen door de genealogie. Ik heb toen mijn stamboom en ook die van mijn partner tot in de 15e eeuw uitgeplozen. Maar na een jaar hartstochtelijk speuren had ik er genoeg van. Er kwam ook niet veel meer bij. Dus was het klaar. Ik zie mezelf wel weer eens aanschuiven in een orkest met mijn klarinet! Maar ik kan me ook voorstellen dat er weer hele nieuwe dingen zullen gaan komen. Wat ik leuk vind is om muziek te componeren. Dat doe ik nu heel af en toe en vrijblijvend, gebrek aan ambitie en aan tijd houden dat momenteel nog wat klein maar wie weet dat ik er de komende jaren eens wat pokon over heen ga gieten…..

Ben je een ‘mensenmens’ of geef je eerder de voorkeur aan alleen zijn?

Ik ben geen mensenmens. Bij een mensenmens denk ik aan Jan, een zeer bewogen man die hier in de buurt woont en in allerlei commissies zit, allerlei vergaderingen bijwoont van platformen en diverse lezingen van liefdadigheid-sorganisaties bezoekt. En dan zit hij ook nog eens op een schaakclub. Zo’n soort mensenmens ben ik dus niet. Ik hou wel van mensen, maar niet in groepsverband. Ik hou van één op één contacten. En aangezien mijn werk draait om één op één contacten wordt in die behoefte ruimschoots voorzien. Zoveel zelfs dat ik daarnaast eigenlijk niet zo heel veel behoefte meer heb aan andere contacten. Dat vind ik soms wel eens jammer want ik vind dat ik mijn vrienden wel eens wat vaker zou kunnen opbellen en/of bezoeken. Bij een voorkeur voor alleen zijn denk ik al gauw aan een monnik of kluizenaar. Ik heb ook wel regelmatig behoefte aan alleen zijn. Ik heb ooit wel eens een week in een klooster gezeten om eens te ervaren hoe dat is. Maar na die week ben ik linea recta naar Amsterdam gegaan om daar flink te gaan feesten en beesten. Ik zoek uiteindelijk dus toch het midden op. Ik ga soms graag een weekend alleen weg. Een paar dagen is lang genoeg. Dat is goed voor de relatie met mezelf en daardoor dus ook al gauw met de ander, want zo blaas ik weer nieuwe muziek in de relatie. Er moet een beetje balans in zitten.

Je gaat makkelijk met mensen om; wat is je ‘truc’?

Van belang is om jezelf te omarmen, te accepteren zoals je bent en jezelf lief te hebben. Als mensen niet van zichzelf houden, of zelfs een hekel aan zichzelf hebben dan valt dat vaak op in de manier waarop ze met anderen omgaan. Vaak is dat dan ook weinig liefdevol. Je hoort het natuurlijk vaak: ‘hou van jezelf! dat is belangrijk!’ maar er wordt vaak niet bijgezegd hoe je dat moet doen. Ik heb wel wat praktische tips hier en daar weggepikt die daarbij kunnen helpen. Je kunt met lippenstift op de spiegel waarin je vaak kijkt (in de badkamer bijvoorbeeld) schrijven dat je een mooi mens bent! Of ‘een heel fraai mens’. Wat je ook kunt doen is jezelf een massage geven (en dat kun je liefdevol doen). Ik doe dat zelf onder de douche tijdens het wassen, dat gaat in één moeite door. Je kunt op ieder moment van de dag een hart om jezelf heen visualiseren. In de auto roep ik wel eens heel hard dat ik lief ben of sterk en dan geef ik mezelf even een schouderklopje. Dat heb ik dan echt even nodig en het werkt vaak meteen. Ik denk dat ik makkelijk met mensen omga omdat ik het oordelen afgeleerd heb. Heel veel eigenschappen, kenmerken, eigenaardigheden, uitwassen, randverschijnselen et cetera mogen er van mij zijn. Wat sommige mensen vaak als ‘pervers’ of als ‘zonderling’ bestempelen noem ik liever: ‘levendig’ of ‘ interessant’. Natuurlijk heb ik ook grenzen hoor. Maar ik denk dat die aardig overeenkomen met wat er in ons wetboek genoteerd staat. Er bestaat een oefening die voorstelt dat je een tijdje probeert om van ieder mens die je kent zoveel mogelijk positieve dingen te benoemen. Dat hoef je (gelukkig) niet hardop te doen. Maar als je dat doet, dan merk je vanzelf dat dit de contacten goed doet. Mensen voelen het bewust of onbewust dat ze door je worden geaccepteerd zoals ze zijn, en ze voelen het al helemaal als je bepaalde dingen echt leuk gaat vinden aan ze! Overigens is het ook zo: ‘wat je zegt ben je zelf!’, iedere psycholoog weet dat. Eigenschappen in de ander vallen je op omdat je er zelf een antenne voor hebt. Dat geldt zowel voor positieve als voor negatieve eigenschappen. 
Die kies je zo bewust uit omdat ze delen van jezelf weerspiegelen.

Zie je jezelf als een geluksvogel of verloopt jou leven net als ieder ander maar ga je er op een speciale manier mee om?

Ik heb geen probleemloos leven gehad tot nu toe. En ik heb ook wel eens door het stof moeten kruipen. Ik heb voor mijn 18e mijn homoseksualiteit een tijdlang verborgen gehouden, uit angst. Ik was een meisjesachtige en een beetje dromerige jongen en was op school nog al eens bang voor andere jongens. Ik werd na schooltijd nogal eens achterna gezeten en heb ook wel eens klappen gehad. Ik ben toen ik 18 jaar was een keer ontslagen, en stond gelijk op straat. Dat hakte er toen flink bij mij in. Ik heb toen ik 19 jaar was de auto van mijn zus total loss gereden, mijn eigen auto een paar jaar later ook. En een paar jaar later heb ik weer een andere auto aan gort gereden. Ik weet ook wat het is om gespannen en somber te zijn. En op mijn dertigste leek mijn liefdesleven tot dat moment nog het meest op een gebombardeerd maanlandschap. Toch vind ik niet dat je nare ervaringen zou moeten opsommen, eigenlijk wil ik nu een grote streep door de vorige alinea trekken. Ik doe liever het tegenovergestelde: mijn zegeningen tellen! Vele religiën en filosofieën bevelen dit aan en dat is ook terecht. Door dagelijks te beseffen wat je allemaal al hebt en wat je allemaal al bent om blij mee te zijn kun je je leven zo veranderen! Je stopt je energie in positieve dingen. En ik heb ervaren dat die positieve dingen in mijn leven daardoor gingen groeien. Ik gaf net aan dat ik weet hoe gespannenheid en somberheid aanvoelt. Ik denk dat je gevoelens kan vergelijken met het klimaat. Soms ben je bewolkt, misschien zelfs regenachtig maar andere dagen voel je jezelf weer onbewolkt en zonnig. Als ik deze metafoor verder doortrek dan denk ik ook dat ieder mens met een bepaald klimaat geboren wordt. De ene mens heeft het klimaat van Spanje in zich. Die heeft dus meestal een zonnige stemming. De andere mens ervaart eerder het grijze, koude en natte klimaat van Ierland in zichzelf. Zo’n metafoor kan helpen om dit als gegeven wat makkelijker te accepteren. Ik ben zeker geen Spanje. Nee, ik denk dat ik het Nederlandse klimaat in mezelf heb. Maar ik moet zeggen dat ik geen hekel aan het wisselvallige Nederlandse weer heb. Maar dit even terzijde.

Als je het echt hebt over mensen die een depressie hebben dan kun je niet met dit metafoor aankomen. Ik denk dat geen mens geboren word om depressief te zijn. Dus daar moet gewoon werk van gemaakt worden! Ik beschouw mezelf wel als een geluksvogel omdat ik hele lieve ouders heb, die onvoorwaardelijk van mij houden en me inspireren hoe je een integer en warm mens kunt zijn. Maar het zijn geen heilige boontjes hoor, er zit ook veel ondeugd en humor in. En die eigenschappen heb ik gelukkig ook geërfd. Ik beschouw mezelf ook als een geluksvogel om de dingen die ik heb meegekregen van nature. Ik ben gezond, heb een redelijk verstand, alles doet het! Ik kan genieten van vele dingen in het leven, kleine en grote dingen. Er zijn zeker ook dingen waarin ik mezelf niet als geluksvogel zie. Zo heb ik een rug vol moedervlekken, ik kan jaloers worden als ik iemand zie zonder enig vlekje op zijn of haar huid. Tussen mijn puberjaren en mijn 30e vond ik het ronduit vervelend als iemand mijn blote rug zag. Gelukkig heb ik in al die jaren ook prachtige mensen leren kennen die ook veel moeder vlekken hebben, nog erger dan ik, en ik ben zo dol op die mensen dat ik het hele thema ‘moedervlek’ anders ben gaan bekijken. Vanuit acceptatie en vanuit liefde. Waar ik nog wel eens last van kan hebben is van piekeren. Als er iets gebeurt, zeker op mijn werk, waar ik bij betrokken ben, dan neig ik er naar om mezelf onder een enorme vergrootglas te leggen. Ik neig er naar om heel kritisch naar mezelf toe te zijn. En zo kan ik dus ook al gauw van een mug een olifant maken. Ik denk dat angst en piekeren je blik versmalt, je ziet alleen nog maar de dingen waar je bang voor bent. Als je lekker in je vel zit voel je jezelf vrij en zie je weer de rijkdom van alles wat er om je heen gebeurt. Door dit te beseffen gaan bij mij eerder alarmbellen af als ik merk dat ik aan het piekeren ben. Met piekeren los je niets op en bovendien kijk je weer door een koker naar het leven. Ik probeer me daar eerder van bewust te zijn en die koker ‘uit het raam te gooien’. Relativeren en afleiding zoeken helpen daarbij. Hardlopen, of een andere sport werkt ook goed. Als ik ervoor zorg dat ik moe ben van het sporten in plaats van het piekeren over een bepaald probleem verplaats ik de focus. Meditatie en/of bidden helpen mij ook om mijn blik te verbreden en de zwaarte te verlichten. Ook affirmaties helpen me om positief in het leven te staan.

Geloof je in God en/of dat er meer is tussen hemel en aarde; welke rol speelt dat in je leven en hoe geef je deze overtuigingen vorm?

Ja, ik geloof in God. Bij God denk ik trouwens niet aan een hele grote strenge man met een baard. Maar eerder aan een Oneindige Liefdevolle Kracht op micro en macro-niveau. En geloven houdt voor mij in: ‘openstaan voor het fascinerende’. Ik noem God ook wel eens: het Leven, of Moedertje Natuur. Als ik een probleem heb, dat ik niet binnen een paar dagen kan oplossen dan laat ik het los, dan geef ik het over aan God. Lang boos blijven is ook iets wat ik heb geleerd om op te ruimen. Daar is “vergeven” voor uitgevonden. Ik dacht vroeger altijd dat vergeven iets is wat je voor een ander doet. Dat het een goedmakertje is naar de persoon toe waar je zo kwaad op bent. Ik zag het toen als zwakte, als ‘toegeven’. Pas later zag ik in dat vergeven iets is wat je vooral voor jezelf doet. Je voelt jezelf daarna zo opgelucht en bevrijd. Woede en boosheid zijn gevoelens die er best wel mogen zijn van mij. Assertiviteit is mooi! En even schreeuwen, of flink sporten om de energie kwijt te raken: prima! Ik hou wel van een beetje temperament! Hetzelfde geldt voor angst. Als ik merk dat ik me zorgen maak over dingen waar ik weinig of geen macht over heb, dan leg ik het voor in een gebed. Ik heb ervaren dat dit echt het enige maar ook het beste is wat ik in zo’n geval kan doen. De natuur geeft ons zoveel moois en zoveel goeds. In een gebed vraag ik dan of dát goede ook door mij heen mag werken, dat ik op de juiste momenten de juiste dingen mag zeggen. En de juiste dingen op de juiste plaatsen mag doen. Dat werkt heel krachtig mag ik wel zeggen. En…… ik zei het al eerder: af en toe stilstaan bij alles wat goed is in mijn leven en hier dankbaarheid voor voelen is een heel krachtig middel om positief in het leven te staan.

Welke belangrijke lessen heb je in je leven geleerd?

Liefde is het belangrijkste in het leven. En jezelf goed voelen. Ik heb geleerd om geen hoogdravende voorwaarden meer te verbinden aan mezelf goed mogen voelen. We leven in een prestige maatschappij, we hebben geleerd: ‘pas als je succesvol bent dan ben je gelukkig, dan mag je jezelf goed voelen. En zo kunnen we nog wel even doorgaan: ‘pas als je een fantastische partner hebt, een mooi huis et cetera, et cetera dan mag je jezelf goed voelen’. Geluk ligt, als je zo denkt en leeft, altijd in de toekomst en nooit in het hier en nu. Durf te zeggen: ‘schijt!’. En sta dat gevoel van geluk in het hier en nu toe om oersimpele dingen, die er al zijn. Kijk naar buiten, naar de vogels, naar de bomen, en sta toe er van te genieten, in het hier en nu. Dat kunnen we van de dieren leren.

Welke tip zou je mee willen geven aan mensen die ‘anders’ zijn?

Ten eerste: werk aan acceptatie. Omarm vooral de kwaliteiten die je met bepaalde eigenschappen hebt meegekregen. Natuurlijk zitten er ook valkuilen aan. Die kun je leren tijdig te herkennen zodat je ze kan ondervangen. Ten tweede: werk aan emancipatie. Ontmoet mensen die hetzelfde hebben, mensen die je kunt bewonderen omdat ze bepaalde stappen al gezet hebben. Daar kun je jezelf aan optrekken. Over voorbeelden gesproken: Als je ouders geen goede voorbeelden zijn, ga dan op zoek naar andere mensen die wel goede voorbeelden zijn volgens jou. Bouw een band met die mensen op.

Heb je toekomstplannen en zo ja, welke?

Niet zo scherp gedefinieerd, maar dat komt ook omdat ik denk dat ideeën beter zijn dan plannen. Als je een plan hebt, dan moet het volgens dat plan verlopen, anders is het fout. Als je een idee hebt, dan blijft er ruimte open voor het onverwachte en het ongeplande, en dat kan juist erg positief zijn, dingen die je van te voren niet had kunnen bedenken omdat je simpelweg het referentiekader nog niet had. Volgens mij hoef je jezelf alleen maar op ideeën te focussen (door gebed en dankgebed of door andere soortgelijke oefeningen) en dan beweegt je leven vanzelf in die richting en vaak beter dan dat je als individu met je beperkte hersenen kunt plannen. Tien jaar geleden wist ik van het bestaan van mijn huidige baan niet eens af. Het kwam vanzelf op mijn pad en sluit goed aan bij de ideeën die ik over ‘ideaal werk’ had. Gelukkig had ik niets gepland. Hetzelfde geldt ook voor de levensgebieden relaties en wonen. In het verleden heb ik wel eens lijstjes gemaakt met eigenschappen waar een ideale partner aan zou moeten voldoen. Dat bleek niet te werken. Sommige kandidaten die voorbij kwamen voldeden weliswaar aan mijn lijstje, maar toch voelde het niet goed. Er was blijkbaar toch weer iets wat ik over het hoofd gezien had. Toen las ik ergens dat het beter is om een lijstje te maken met eigenschappen van mezelf die een ideale partner in mij naar boven zou moeten halen. Dat vond ik al een behoorlijke eye-opener. Maar het allerbeste advies dat ik ooit had gekregen had om een prettige relatie aan te trekken was om gewoon direct naar mijn gevoel te gaan. En daarnaar te luisteren…. Voelt het goed? Uiteindelijk doen we het dáár allemaal voor. Om onszelf goed te voelen. Dat was andere koek. De ingewikkelde lijstjes konden de prullenbak in. Gewoon luisteren naar je gevoel, dat is je beste kompas. Daar ben ik nog steeds van overtuigd. Ik heb wel ideeën over mijn ideale toekomst en dat is dat ik veel reis, veel vrije tijd heb en veel geniet van muziek, lekker eten, liefde, seks, humor, kunst en vriendschappen. Wat een fijn idee dat ik me al op deze weg begeef! Ik ervaar steeds meer vrijheid, liefde en inspiratie op mijn levensweg!

 Wilma van Galen

Leave a reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!