Hoogbegaafd? Let op drijfzand en meetlat!

“Opgepast, glad wegdek”.
“Let op, drempel”.
“Fietsers hier oversteken”.
“Let op, drijfzand!”.
Vier borden op een weggetje waar ik binnen een paar minuten overheen was. Zijn we niet meer in staat om zelf na te denken? Soms lijkt het wel alsof we ingebakerd worden in geschreven en ongeschreven regels. De betutteling lijkt hoogtij te vieren.

Overheid, kerk, moskee en hulpverlening, weten wel hoe je moet leven, om een gezond en gelukkig mens te zijn. Als je afwijkt van de norm is er de DSM IV-TR; het handboek voor de psychiatrie met definities over psychiatrische afwijkingen. Je kunt proberen om je er aan te onttrekken, maar hoe je het wendt of keert; de beïnvloeding van geschreven en ongeschreven regels vormt zich tot een meetlat in de hoofden van de maatschappij.

socialisatie

Menig (hoog)begaafde beland hierdoor in het moeras van zelfvertwijfeling. Net als ieder ander mens wil hij een passende plek, maar in plaats daarvan wordt hij geconfronteerd met de meetlat die niet past. Aangezien dit nog wel eens vanaf kleins af aan gebeurt, wordt het leven als ‘drijfzand’. Het gemis aan spiegels, en alle meningen kan voor het unheimische gevoel zorgen dat je fout bent. En het kan evengoed zijn dat mensen je dusdanig op een voetstuk gaan zetten, dat je duizelig wordt van de afgrond waarin je kijkt.

Je levendigheid; het snelle tempo waarmee je praat en je associatieve denkwijze kan er zo maar voor zorgen dat een hulpverlener of pakweg je buurvrouw, al snel stelt dat je ADHD hebt. De behoefte aan afwisseling wordt beantwoord met dat je nu eenmaal keuzes moet maken in het leven. Je behoefte om antwoorden te vinden op levensvragen wordt gecategoriseerd onder ‘dolend’, ‘je doet moeilijk’ of ‘God, wat ben jij serieus’. Het geen zin hebben in sociale prietpraat en je er daadwerkelijk onttrekken wordt neergezet als zijnde niet sociaal. Als je iets geks doet met je huis, ben je excentriek of wil je opvallen. Je vermogen om tussen de regels door te lezen en om het licht en het donker in de ander te zien, kan het effect hebben dat mensen zich aan je irriteren of zelfs boos worden omdat veel mensen het liever bij hun ‘schone schijn’ houden. Wanneer je depressief en nochtans in staat bent om je fatsoenlijk aan te kleden en te kunnen communiceren, dan valt het wel mee. Ben je hoogbegaafd & bejaard en je merkt dat je vergeetachtig begint te worden, zal er minder snel gezien worden dat je in het beginstadium van dementie zit. Iets dat ook opgaat voor de slimme alcoholist. Op de dagen dat je lekker bezig bent, vindt men je zo gedreven. Als je jouw gevoelens laat zien, ben je overgevoelig. Ook als je je inhoudt, vindt men je intens. Laat je horen wat je denkt, dan ben je rationeel. Neem je het voortouw dan moet je uitkijken dat je niet opeens als dominant wordt gezien. Heb je een uitgesproken mening over iets, dan ben je zwart wit. Wanneer je iets laat zien van wat je in je mars hebt, ben je geweldig. Het zoeken naar de beste manier om iets aan te pakken, wordt weggezet onder perfectionisme en doordraven……………et cetera.

socialisatie

Keith Haring

Of je nou een positieve of negatieve reacties krijgt; in alle bovenstaande gevallen word je eenvoudig weg niet werkelijk gezien. Bij dit gebied van drijfzand lijkt een bord te staan met: “Pas op, gevaar voor zelfvertwijfeling en eenzaamheid”. De enige manier om met al die meningen & oordelen om te kunnen gaan, is door je eigen meetlat te gaan fabriceren. Een meetlat, een houtje waarmee je veilig het moeras kunt passeren om vaste grond te gaan ervaren.

Wilma van Galen

Leave a reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!