Beelddenken als kapstok

Het schijnt niet te werken om verschillende onderwerpen in één blog te proppen maar eigenzinnig als ik ben, ga ik het toch doen. Ik wil het deze keer eens hebben over beelddenken, persoonlijk versus zakelijk en over mij en wij. Drie onderwerpen die vast ergens wel een link hebben.

‘Persoonlijk en zakelijk’ is eenvoudig te koppelen aan ‘ik en wij’. ‘Ik’ is tenslotte persoonlijk. ‘Wij’ is een term die veel ZZP’ers gebruiken omdat dit zakelijk een goede indruk zou wekken.

Is dat nog steeds zo, of is dat inmiddels achterhaalde kennis?

Er gaan steeds meer geluiden op dat we anders moeten gaan communiceren. Het draait niet meer om informeren aangezien we tegenwoordig veel bronnen hebben, om ons te voorzien van informatie. Communiceren gaat veel meer om transparantie en verbinding maken. Verbinding met het individu en indirect met het collectief. Vanuit verbinding kan er dialoog ontstaan.

human circle

Het ‘we’ voelt voor mij als uit verbinding gaan. Het wekt bij mij meteen de vraag op, of iemand zijn verantwoordelijkheid wel draagt. Bij een, ‘hoe voelen we ons vandaag’, zou ik meteen mijn hoofd omdraaien om te zien wie er bedoeld wordt. Ik vind ‘we’ onpersoonlijk, zakelijk en ik denk dat dit niet meer werkt in deze tijd. Niet alleen doordat we als mens veranderen, maar ook vanwege allerlei maatschappelijke ontwikkelingen die laten zien dat we afhankelijk zijn van elkaar. Willen we het gaan redden in onze maatschappij dan moet elk individu waar mogelijk is, een steentje gaan bijdragen. Met eilandjesgedrag gaan we het niet redden. Sociaal bewustzijn is essentieel. Het ‘we’ past daar niet bij. Zolang een mens met ‘we’ aangesproken wordt, zal hij niet reageren. Mensen willen gezien worden. In het verlengde daarvan vraag ik me af of de mensen die, wanneer ze het over zichzelf hebben over ‘we’ spreken, zichzelf wel in beeld hebben. Of is het alleen maar een automatisme maar wel één met consequenties. Taal beïnvloedt je denken. Taal conditioneert.

Wellicht dat ik juist als beelddenker niets kan met de term ‘we’. Ik zie direct twee mensen voor me en ben direct afgeleid van waar het om gaat; ga direct zoeken naar ‘de ander’. ‘Hé, het is toch een eenmanszaak’. ‘Hé, wie wordt er nu bedoeld?’. Naast het beeld dat niet te stuiten is, communiceer ik juist als beelddenker vanuit ‘ik’. Een begripsdenker beschouwt een situatie en een beelddenker gaat in gedachten, midden in het beeld zitten. Beelddenkers leven mede hierdoor vooral vanuit het gevoel en de beleving. Een beelddenker beleeft. ‘Wij’ gebruiken terwijl ik het over mezelf heb voelt raar. Een zakelijke opstelling eveneens want ik sta in mijn totaliteit in het beeld en communiceer van daar uit. Dus mijn blogjes zijn persoonlijk. Niet zakelijk, wel transparant. Ondanks ik soms te veel onderwerpen aansnijdt in één blog.

Wilma van Galen

Leave a reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!