Monthly archives "mei 2014"

Hanenpoten

Tien dagen mocht ik haar de mijne noemen; 10 dagen waarin ze zich heeft gegeven tot het brekende telefoontje dat ze niets voelde. Niets? Wat was dat niets dan? Waar stond dat niets dan voor? Hoe zag zij dat niets dan? Wat is voor haar niets? Wat is voor haar alles? Ja, hij was weggelopen met de bibbers in de benen toen ze geen antwoord gaf op zijn liefdesverklaring. Zij was als eerste vertrokken; de stromende regen in en liet hem achter, terwijl het in zijn hart begon te druppelen. In paniek was hij gevlucht. Hanenpoten op het papier om zijn vlucht niet ongemerkt voorbij te laten gaan. Maar hij was teruggekomen.

Read More →

Letterlijk en figuurlijk taalgebruik

Bij de begrippen ‘letterlijk’ en ‘figuurlijk’, hoor ik vooral mijn twee dochters die voor de zoveelste keer zuchtend uitleggen, wat nou het verschil is. Letterlijk taalgebruik is zoals het is. Het kind kan niet met het badwater mee de afvoer in en het gras aan de overkant, is in werkelijkheid even groen als het hier is. 

Read More →

Kleurig wit

rby

Is dit het nou? Drie maanden lang heeft ze gezwoegd en welgeteld een dag heeft ze verrukt door haar huis gelopen, om het resultaat in zich op te nemen. Elke ruimte die ze in loopt correspondeert met de volgende ruimte en de onrust is daarmee uit haar huis verdwenen. Niet dat het voor iedere bezoeker zichtbaar is; een ieder die overvallen wordt door de explosie aan kleuren zal de nuance missen. Men is gewend aan de standaard en ze doet haar best om aan die standaard te voldoen maar niet in haar eigen universum. Hier mag ze grenzeloos zijn en hier kan ze de met de reacties dealen die blijk geven van middelmatigheid. Read More →

De wraak van de vrouw

Het was begonnen in haar puberteit. Zij zag in de spiegel niets bijzonders, alleen zichzelf. Nog steeds zichzelf. Haar veranderende lijf was wennen, maar ze was er content mee. Haar huid bleef even zacht en de wind kuste haar huid niet minder dan in de jaren ervoor. Haar lange benen zorgden tezamen met haar topconditie dat ze nog langer, nog verder kon rennen. Met haar haren in een staart, muziek in haar oren en blik op oneindig was er niets anders dan de cadans van haar voeten. Mannen zagen iets anders. En dàt lieten ze blijken. Of mannen; voor haar waren het jongens. Jongens overdonderd door hun hormonen en niet in staat om te beseffen dat achter hun stempel van ideale vrouw, een mens van vlees en bloed steekt. Read More →

error: Content is protected !!